Yevmiye defteri ile defteri kebir arasındaki fark nedir? Bir defterin içinde kaybolan hayat
Ozdoganpromosyon okurlarına özel hazırlanan bu içerikte “Yevmiye defteri ile defteri kebir arasındaki fark nedir” hakkında en önemli detayları derledik.
Kayseri’nin soğuk bir akşamıydı. Pencereden dışarı baktığımda kar henüz başlamamıştı ama havanın kokusu, birazdan her yerin beyaza bürüneceğini söylüyordu. Masamda açık duran defterler vardı. Biri daha düzensiz, aceleyle yazılmış satırlarla doluydu. Diğeri ise daha düzenli, daha ağırbaşlı duruyordu. O an fark ettim ki, aslında sadece iki defter değil, iki farklı düşünme biçimiyle yaşıyordum.
O gün “Yevmiye defteri ile defteri kebir arasındaki fark nedir?” sorusu sadece bir muhasebe konusu olmaktan çıkmış, benim iç dünyamın tam ortasına yerleşmişti.
Bir kahve kokusu, bir başlangıç ve yevmiye defteri
Sabahları erken kalkmayı hiç sevmezdim ama o dönem mecburiyetten erken uyanıyordum. Küçük bir ofiste staj yapıyordum. Kahvemi alıp masaya oturduğumda ilk işim yevmiye defterini açmak oluyordu.
Yevmiye defteri… Her şeyin başladığı yer.
İşlemler, tarihler, rakamlar, kısa açıklamalar… Hepsi üst üste, hızlıca yazılmış satırlar halinde duruyordu. Bir satış, bir ödeme, bir borç… Hepsi olduğu gibi, olduğu anda yazılıyordu.
Ama ben o satırlara bakarken bazen şunu hissediyordum: Bu kadar düzenli görünen şeylerin içinde aslında büyük bir karmaşa var.
Kendi iç dünyam gibi.
O gün deftere bir işlem yazarken elim bir an durdu. Çünkü aynı anda içimde başka bir şey de akıyordu. Birini özlüyordum. Uzun zamandır konuşmadığım birini. Ama bunu yevmiye defterine yazamazdım. Oraya sadece “gerçekleşenler” yazılıyordu.
Ve o an fark ettim:
Yevmiye defteri hayatın kendisiydi. Ham, filtresiz, düzensiz.
Defteri kebir ile tanışma anı
Öğleden sonra ustam geldi. Elinde kahvesi vardı, masama baktı ve “Bunu böyle anlamaya çalışırsan yorulursun” dedi. Sonra büyük defteri açtı.
Defteri kebir.
Sayfalar daha düzenliydi. Hesaplar ayrı ayrıydı. Kasa ayrı, banka ayrı, alacaklar ayrı… Her şey yerli yerindeydi.
O an içimde garip bir his oluştu. Sanki sabah yazdığım o karmaşık satırlar bir anda anlam kazanmıştı. Yevmiye defterinde gördüğüm dağınık hayat, defteri kebirde bir düzene dönüşüyordu.
Ama içimden şunu da düşündüm:
“Peki ya hayat gerçekten bu kadar düzenli mi?”
Yevmiye defteri ile defteri kebir arasındaki fark nedir? İlk kırılma
Ustam anlatırken sesine dikkat kesildim:
“Yevmiye defteri olayları kaydeder. Defteri kebir ise o olayların hesaplara dağıtılmış halidir.”
Basit bir cümleydi ama içimde bir yere çarptı.
Yevmiye defteri: yaşananlar.
Defteri kebir: anlamlandırılanlar.
O an bunu kendi hayatıma çevirdim.
Sabah yaşadığım özlem duygusu yevmiye defteriydi. Hamdı. Dağınıktı.
Ama günün sonunda oturup düşündüğümde, o duygunun neye ait olduğunu anlamaya çalışmam defteri kebirdi.
İçimde bir şey oturdu ama aynı zamanda bir boşluk da hissettim. Çünkü bazı şeyler anlamlandırıldığında bile acısı geçmiyordu.
Akşamları yazdığım defterler ve kendi iç muhasebem
Kayseri’nin geceleri sessiz olur. O sessizlikte kendi sesimi daha çok duyardım. O dönem her akşam bir defter tutuyordum. Ama iki farklı defter gibi düşünüyordum bunu.
Birine her şeyi yazıyordum. Filtre yoktu. Ne hissediyorsam, ne olduysa…
Diğerine ise daha sonra dönüp bakıyordum. Daha düzenli, daha anlamlı hale getiriyordum.
İşte orada “Yevmiye defteri ile defteri kebir arasındaki fark nedir?” sorusu benim için sadece bir ders konusu olmaktan çıkmıştı.
Birinin içinde hayat vardı.
Diğerinin içinde anlam.
Ama ikisi de birbirine muhtaçtı.
Hayal kırıklığıyla gelen düzen
İlgili Yazımız: Ürgüp'ün en meşhur yemeği nedir ?
O günlerde bir arkadaşımı kaybetmiştim. Aslında fiziksel bir kayıp değildi ama duygusal olarak uzaklaşmıştı. İlk gün bunu yevmiye defterine yazdım. Sadece şu vardı:
“Bugün konuşmadık.”
Bu kadar basit.
Ama günler geçtikçe bunu defteri kebire taşımaya çalıştım. Kendime açıklamalar buldum. Neden uzaklaştık, nerede yanlış yaptım, hangi hesapta hata var…
Ama ne kadar düzen kurarsam kurayım, içimdeki boşluk dolmuyordu.
O zaman anladım ki bazı şeyler defteri kebire sığmıyordu.
Umutla yeniden yazmak
Bir süre sonra aynı kişiyle tekrar konuşmaya başladık. O gün deftere uzun uzun yazdım. Yevmiye defteri dolup taştı.
Ama sonra defteri kebire aktardığımda fark ettim ki, bu sefer sadece bir kayıp değil, bir öğrenme vardı.
Belki de hayat buydu.
Sürekli yazmak, sürekli düzenlemek, ama hiçbir zaman tamamen bitirmemek.
Yevmiye defteri ile defteri kebir arasındaki fark nedir? Kalbin içindeki cevap
Bir gece defterlerimi kapatırken kendi kendime sordum:
“Hangisi daha gerçek?”
Yevmiye defteri mi, yoksa defteri kebir mi?
Sonra fark ettim ki cevap ikisi de değildi.
Yevmiye defteri bana gerçeği veriyordu.
Defteri kebir bana düzeni.
Ama ben ikisi arasında sıkışmıştım.
Çünkü hayat sadece yaşanandan ya da sadece anlaşılmaya çalışılandan ibaret değildi.
Kayseri’nin soğuğunda bir iç hesaplaşma
Dışarıda kar başlamıştı. Camın önünde oturup uzun uzun düşündüm. O an içimde bir şey netleşti.
Yevmiye defteri olmadan hiçbir şey başlamıyordu.
Defteri kebir olmadan hiçbir şey anlam kazanmıyordu.
Ama ikisi de tek başına eksikti.
Kendime şunu söyledim:
“Belki de ben sadece yazan değil, aynı zamanda anlamaya çalışan biriyim.”
O gece ilk kez içimde bir rahatlama hissettim. Çünkü her şeyi çözmek zorunda olmadığımı fark ettim.
Günlük hayatın içinde iki defter
Bugün hâlâ defter tutuyorum. Ama artık onları sadece muhasebe defteri gibi görmüyorum.
Yevmiye defteri benim duygularım.
Defteri kebir ise o duyguları anlamlandırma çabam.
Bazen biri ağır basıyor, bazen diğeri. Ama ikisi de benim.
Ve her yeni gün, “Yevmiye defteri ile defteri kebir arasındaki fark nedir?” sorusu yeniden anlam kazanıyor.
Çünkü bazen sadece yaşamak yetmiyor.
Bazen anlamak da yetmiyor.
İkisini bir arada taşıyabilmek gerekiyor.
Sonunda kalan sessizlik
Defterlerimi kapattığımda odada sadece saat sesi kalıyor. Kayseri’nin gecesi dışarıda ağır ağır ilerliyor.
Ben ise içimde iki defterle yaşıyorum.
Biri bana ne yaşadığımı söylüyor.
Diğeri neden yaşadığımı anlamaya çalışıyor.
Ve belki de en zor olanı şu:
İkisi arasında denge kurmaya çalışırken kendimi kaybetmemek.